Środa, 2 kwietnia 2025 roku, IV tydzień Wielkiego Postu, Rok C, I
Zwykło się mówić o podwójnym doświadczeniu zła. Istnieje zło fizyczne, które ma swoje źródło poza człowiekiem (np. kataklizmy), oraz zło moralne, za którym stoi konkretny człowiek – jego decyzja. Zło wyrządzone przez drugiego człowieka może przybierać różne formy, a najogólniej można je uporządkować według znanego nam z liturgii Mszy św. zwrotu: „myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”.
Szczególnym rodzajem zła, które ludzie wyrządzają sobie nawzajem, jest niedotrzymywanie obietnic. Ile rodzin rozpadło się, ponieważ ktoś, kto obiecał, że będzie kochał wiernie i uczciwie oraz że pozostanie przy współmałżonku aż do śmierci, tej przysięgi nie dotrzymał? Ile cierpienia sprawili Kościołowi i jego wiernym kapłani, którzy złamali ślubowania i porzucili drogę powołania? Również w naszej codzienności doświadczamy bólu, gdy napotykamy kogoś nieuczciwego – kogoś, kto obiecał, komu zaufaliśmy, a na końcu pozostawił nas samych, rozczarowanych i oszukanych.
Na przeciwnym biegunie jest Bóg, który w dzisiejszym pierwszym czytaniu z Księgi proroka Izajasza, zapowiadającym cudowny powrót Izraela z wygnania, zapewnia swój lud, że nigdy o nim nie zapomni. Jego miłość i wierność przewyższają każdą inną, istniejącą między ludźmi. Obraz matki i dziecka ukazuje Boga nie jako nieczułego czy bezlitosnego sędziego, lecz jako kogoś bliskiego, zatroskanego o nasz los.
To słowo zachęca nas również do właściwego ustawienia hierarchii wartości w naszym życiu. Nic nie powinno przysłaniać nam miłości do Boga, a każda relacja będzie właściwa na tyle, na ile wypływa z tej właśnie miłości.
O trwaniu w bliskiej więzi z Bogiem mówi w Ewangelii Pan Jezus, ukazując swoją tożsamość Syna Bożego. Działa w sprawach swojego Ojca, co daje Mu prawo do uzdrawiania w szabat, nawet jeśli – w oczach Żydów – oznacza to przekroczenie prawa. To właśnie w tym mamy naśladować naszego Zbawiciela: trwać w Bogu i z tą mocą postępować w naszej codzienności. Trwanie w Bogu to nie pusty slogan, lecz świadome dostosowywanie swojego życia do Bożych oczekiwań. Przejawia się to w naszej modlitwie, w lekturze Słowa Bożego, w pełnym i świadomym uczestnictwie w liturgii Kościoła, zwłaszcza w Eucharystii, a także w służbie bliźnim oraz wspieraniu ubogich i słabszych.
Niech ten czas Wielkiego Postu rozpali w nas gorliwość w miłości do Boga i bliźniego – na wzór Syna Bożego. Niech będzie to czas odnowy serca, wierności obietnicom i zaufania Temu, który nigdy nie zawodzi.
Kazania-homilie: Środa czwartego tygodnia Wielkiego Postu
o. Mariusz Simonicz CSsR (21 marca 2012 roku, Rok B, II)
o. Jarosław Krawczyk CSsR (13 marca 2013 roku, Rok C, I)
o. Piotr Andrukiewicz CSsR (02 kwietnia 2014 roku, Rok A, II)
o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (18 marca 2015 roku, Rok B, I)
o. Witold Szamburski CSsR (09 marca 2016 roku, Rok C, II)
o. Witold Szamburski CSsR (29 marca 2017 roku, Rok A, I)
o. Stanisław Madejczyk CSsR (14 marca 2018 roku, Rok B, II)
o. Dariusz Pabiś CSsR (03 kwietnia 2019 roku, Rok C, I)
o. Paweł Mroczek CSsR (25 marca 2020 roku, Rok A, II – Uroczystość Zwiastowania Pańskiego)
o. Andrzej Makowski CSsR (17 marca 2021 roku, Rok B, I)
o. Łukasz Baran CSsR (30 marca 2022 roku, Rok C, II)
o. Grzegorz Pruś CSsR (22 marca 2023 roku, Rok A, I)
o. Edmund Kowalski CSsR (13 marca 2024 roku, Rok B, II)
o. Sylwester Pactwa CSsR (02 kwietnia 2025 roku, Rok C, I)
Drukuj...
Misjonarz Prowincji Warszawskiej Redemptorystów obecnie Przełożony wspólnoty redemptorystów w Tuchowie, oraz wykładowca
teologii fundamentalnej w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie – Tuchów
o. Sylwester Pactwa CSsR